نوشته پساخ بنسون • 11 نوامبر 2026
اورشلیم، 11 نوامبر 2026 (TPS-IL) — پژوهشگران اسرائیلی و آمریکایی یک روش مبتنی بر خون ابداع کردهاند که میتواند نه تنها میزان سرطان ریه سلول کوچک در بیمار، بلکه این را نیز مشخص کند که سلولهای سرطانی بهطور فعال از کدام ژنها استفاده میکنند. این رویکرد میتواند به پزشکان کمک کند تغییرات بیماری را بهتر پایش کرده و پاسخ به درمان را درک نمایند.
برخلاف بسیاری از بیوپسیهای مایع موجود که جهشها را در دیانای تومور شناسایی میکنند، روش جدید سیگنالهای مولکولی نشاندهنده دستورالعملهای ژنتیکی مورد استفاده سلولهای سرطانی را بررسی میکند. این یافتهها میتواند راه را برای درمانهای دقیقتر هموار کند.
سرطان ریه شایعترین سرطان تشخیصدادهشده در جهان و عامل اصلی مرگهای ناشی از سرطان است. در سال 2022 حدود 2.5 میلیون نفر در سراسر جهان مبتلا به این بیماری تشخیص داده شدند که 12.4% از موارد جدید سرطان را شامل میشد، در حالی که 1.8 میلیون نفر بر اثر این بیماری جان باختند.
سرطان ریه سلول کوچک تقریباً 15% از موارد سرطان ریه را تشکیل میدهد. این بیماری معمولاً به سرعت رشد و گسترش مییابد و بسیاری از بیماران در مراحل پیشرفته تشخیص داده میشوند. اگرچه تومورها اغلب در ابتدا با درمان کوچک میشوند، بیماری مکرراً بازمیگردد. به دست آوردن بافت تومور جدید برای ردیابی این تغییرات میتواند دشوار باشد.
این تیم بینالمللی توسط پروفسور نیر فریدمن و دکتر گابریل فیالکوف از دانشکده پزشکی دانشگاه عبری-هداسا، به همراه دکتر نوبویوکی تاکاهاشی و دکتر انیش توماس از موسسه ملی سرطان ایالات متحده، بخشی از موسسات ملی بهداشت (NIH)، هدایت شد. این یافتهها در نشریه داوریشده Journal of Clinical Investigation منتشر شد.
روشی جدید برای خواندن سیگنالهای ژنتیکی سرطان
پژوهشگران قطعات میکروسکوپی آزادشده در جریان خون توسط سلولهای در حال مرگ را بررسی کردند. این قطعات شامل تکههایی از دیانای پیچیدهشده به دور پروتئینهایی به نام هیستونها هستند. نشانههای شیمیایی روی هیستونها نشان میدهند که کدام ژنها در سلولهایی که این قطعات را آزاد کردهاند فعال بودهاند.
با استفاده از توالییابی ایمونوپریسیپیتاسیون کروماتین بدون سلول (cfChIP-seq)، تیم این قطعات را برای تحقیق درباره فعالیت بیولوژیکی سلولهای سرطانی تجزیه و تحلیل کرد. بر خلاف آزمایشهای ژنتیکی متعارف که تغییرات در دیانای را شناسایی میکنند، این روش نشان میدهد که سلولها چگونه از کد ژنتیکی خود استفاده میکنند.
پژوهشگران 441 نمونه پلاسمای خون از افراد مبتلا به سرطان ریه سلول کوچک، سایر سرطانها و افراد سالم را تحلیل کردند. آنها سیگنالهای مبتنی بر خون را با فعالیت ژنی در بافت تومور مقایسه نمودند. این روش تنها به حدود 1 میلیلیتر پلاسما نیاز داشت.
این تیم الگوهای مولکولی مشخصه سرطان ریه سلول کوچک را شناسایی کرد و یک امتیاز عددی برای اندازهگیری قدرت آنها ایجاد نمود. این امتیاز با بار تومور، همانطور که توسط تصویربرداری پزشکی اندازهگیری شد، همبستگی داشت و در طول درمان تغییر کرد. میانههای امتیازات به دنبال درمان کاهش یافت که با کاهش توده تومور همخوانی داشت. امتیازات بالاتر نیز با بقای کوتاهتر همراه بود.
اما پتانسیل این روش فراتر از اندازهگیری اندازه تومور است.
سرطان ریه سلول کوچک یک بیماری یکدست نیست. تومورهای آن را میتوان به زیرگروههای مولکولی تقسیم کرد که با الگوهای مشخصی از فعالیت ژنی تعریف میشوند. این تفاوتها ممکن است توضیح دهند که چرا بیماران به درمان پاسخهای متفاوتی میدهند و میتوانند با ظهور درمانهایی که زیرگروههای خاصی را هدف قرار میدهند اهمیت پیدا کنند.
پژوهشگران دریافتند که سیگنالهای مولکولی مبتنی بر خون به دقت بازتابدهنده فعالیت ژنهای کلیدی در بافت تومور بیماران بود. برخی از نمونهها حاوی سیگنالهای مرتبط با چندین زیرگروه بودند، که نشان میدهد این تکنیک میتواند تفاوتهای بیولوژیکی میان سلولهای سرطانی را در مکانهای مختلف ثبت کند.
این میتواند مزیتی نسبت به بیوپسیهای مرسوم ارائه دهد که اطلاعات را تنها از یک مکان فراهم میکنند. خون میتواند موادی را که توسط تومورها در چندین نقطه آزاد شده است حمل کند و بهطور بالقوه تصویر گستردهتری از بیماری به پزشکان ارائه دهد.
در صورت تأیید در مطالعات بعدی، این آزمایش میتواند به پزشکان در پایش پاسخ به درمان، پیگیری تغییرات در زیستشناسی تومور و شناسایی زیرگروههای سرطان در سراسر بدن کمک کند و بهطور بالقوه نیاز به بیوپسیهای تهاجمی مکرر را کاهش دهد. پژوهشگران تأکید کردند که این آزمایش قبل از اینکه پزشکان بتوانند از آن برای هدایت درمان یا جایگزینی بیوپسی استفاده کنند، نیاز به تحقیق بیشتری دارد.




