نوشته پساخ بنسون • 16 نوامبر 2026
اورشلیم، 16 نوامبر 2026 (TPS-IL) — یک مطالعه جدید به رهبری دانشگاه بنگوریون در نقب، آسیبپذیریهای موجود در سیستمهای غربالگری دیجیتال مورد استفاده تولیدکنندگان دیانای سنتزی را فاش کرده و هشدار داده است که توالیهای ژنتیکی بالقوه خطرناک را میتوان با تقسیم آنها به قطعات کوچکتر و به ظاهر بیخطر، پنهان کرده و بهصورت آنلاین سفارش داد.
پژوهشگران همچنین یک الگوریتم جدید طراحی کردند که برای شناسایی چنین تهدیدهای پنهانی طراحی شده و با در دسترستر شدن مهندسی ژنتیک، ارتقای بالقوهای را در اقدامات امنیت زیستی ارائه میدهد.
دیانای سفارشی بهطور گسترده توسط دانشگاهها، شرکتهای داروسازی و شرکتهای زیستفناوری برای ساخت دارو، مطالعه بیماریها، مهندسی میکروارگانیسمها و تولید پروتئینها استفاده میشود. با این حال، این فناوری همچنین یک چالش امنیت زیستی ایجاد میکند: همین سیستمهای سفارش میتوانند بهطور بالقوه برای بهدست آوردن مواد ژنتیکی که میتواند برای تولید مواد بیولوژیکی خطرناک استفاده شود، مورد سوءاستفاده قرار گیرند.
این یافتهها که در مجله داوریشده Nature Communications منتشر شده است، چالشهای پیش روی صنعتی را برجسته میکند که در آن مشتریان میتوانند توالیهای دیانای سفارشی را بهصورت آنلاین سفارش دهند و آنها را مستقیماً در آزمایشگاههای خود تحویل بگیرند.
شرکتهای تولید دیانای سنتزی بهطور روتین سفارشهای مشتریان را برای یافتن توالیهای مرتبط با عوامل بیولوژیکی خطرناک، از جمله سموم، غربالگری میکنند. با این حال، استانداردهای غربالگری موجود بهطور کلی ایجاب میکنند که توالیهای مشکوک از یک حداقل طول، که معمولاً 50 واحد سازنده ژنتیکی متوالی موسوم به نوکلئوتید است، فراتر روند.
پژوهشگران به رهبری پروفسور رامی پوزیس و پروفسور ایسانا وکسلر-لوبلینسکی دریافتند که این الزام یک روزنه احتمالی ایجاد میکند. با تقسیم یک توالی خطرناک به قطعات کوتاهتر، یک مهاجم میتواند از شناسایی بگریزد زیرا هیچ قطعه تکی از آستانه غربالگری فراتر نمیرود. پس از تحویل، این قطعات بهطور بالقوه میتوانند با استفاده از تکنیکهای آزمایشگاهی استاندارد دوباره سرهم شوند تا توالی اصلی تولیدکننده سم بازسازی شود.
«مهاجمان پیچیدهتر میشوند»
تیم تحقیقاتی الگوریتمی به نام «فاصله ویرایش ژن» (GED) را برای رفع این آسیبپذیری توسعه داد. این الگوریتم بهجای بررسی مستقل هر قطعه دیانای، ارزیابی میکند که آیا چندین قطعه در یک سفارش میتوانند با هم ترکیب یا اصلاح شوند تا یک توالی سمی شناختهشده تولید کنند یا خیر.
شاکد تیوری-اتیا، دانشجوی کارشناسی ارشد که هدایت این مطالعه را بر عهده داشت، گفت: «مهاجمان پیچیدهتر میشوند، بنابراین سیستمهای دفاعی نیز باید به همان نسبت پیشرفت کنند.»
او توضیح داد: «بهجای اینکه فقط به هر بخش به صورت جداگانه نگاه کنیم و بپرسیم ‘آیا این سمی است؟’، الگوریتم GED ‘تلاشی’ را که برای یک زیستشناس جهت سرهم کردن دوباره سم در آزمایشگاه لازم است، برآورد میکند. همین چشمانداز گسترده است که به ما امکان میدهد تهدیدهای پنهان را مسدود کنیم.»
برای آزمایش تواناییهای غربالگری موجود، پژوهشگران پایگاه دادهای از توالیهای سموم ایجاد کردند و سه راهبرد پنهانسازی را به کار گرفتند: وارد کردن دیانای بیخطر میان قطعات، بازآرایی یا معکوس کردن قطعات، و توزیع قطعات میان چندین ساختار ژنتیکی در یک سفارش واحد.
آنها سپس دو ابزار غربالگری تجاری، سیستم منبعباز SeqScreen، ابزار پرکاربرد همترازی توالی BLAST و الگوریتم GED خود را در برابر توالیهای سمی پنهانشده و دستنخورده، و همچنین توالیهای ژنتیکی بیخطر ارزیابی کردند.
سیستمهای تجاری و SeqScreen بهطور کلی هنگامی که حداقل یک قطعه از 50 نوکلئوتید فراتر میرفت، تهدیدها را شناسایی میکردند که با دستورالعملهای نظارتی کنونی همخوانی دارد. با این حال، سه توالی حاوی قطعات طولانیتر از آن آستانه شناسایی نشدند. شرکتهای مسئول این ابزارهای غربالگری در حال بررسی این مغایرتها هستند.
BLAST برای تمایز بین توالیهای بیخطر و توالیهای سمی پنهانشده با مشکل مواجه شد. بر اساس این مطالعه، در مقابل، GED به دقت 100 درصدی در جداسازی این دو گروه، بدون تولید مثبت کاذب، دست یافت.
پژوهشگران گفتند که این الگوریتم همچنین یک چالش بزرگ در غربالگری قطعات کوتاه دیانای را برطرف میکند: بسیاری از توالیهای کوتاه بهطور طبیعی رخ میدهند و خطرناک نیستند. با ترکیب چندین قطعه در پرسوجوهای طولانیتر، GED میتواند تهدیدهای بالقوه را شناسایی کرده و در عین حال هشدارهای نادرست را کاهش دهد.
پروفسور پوزیس گفت: «این مطالعه نمونهای از یک آزمون نفوذ پیشگیرانه است که هدف آن بررسی آسیبپذیریهای امنیتی و امکانپذیر ساختن اصلاح آنها توسط شرکتهای زیستفناوری پیش از آغاز سوءاستفاده عوامل متخاصم است.»
پژوهشگران پایگاه داده توالیهای پنهانشده خود را با سازمانهای بینالمللی، از جمله کنسرسیوم بینالمللی سنتز ژن (IGSC) و کنسرسیوم تحقیقات زیستشناسی سنتزی (SBRC) به اشتراک گذاشتهاند تا به بهبود استانداردهای غربالگری این صنعت کمک کنند.
پوزیس گفت: «پیام روشن است: هر چه زیستشناسی بیشتر در دسترس عموم قرار گیرد، پوسته محافظتی دیجیتال آن باید محکمتر باشد.»
کد منبع الگوریتم GED بهصورت عمومی در دسترس قرار گرفته است.




