سخنرانی نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو در دومین کنفرانس بین‌المللی مبارزه با یهودستیزی، در اورشلیم

نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو، امشب، در اورشلیم، در دومین کنفرانس بین‌المللی مبارزه با یهودستیزی:

«وزیر چیکلی، پیش از هر چیز، من نمی‌دانستم انگلیسی شما اینقدر خوب است. اما ایده‌ها استثنایی و متمرکز بودند. از اینکه این کنفرانس را آغاز کردید، سپاسگزارم. این دومین کنفرانس است و قطعاً آخرین نخواهد بود، زیرا نبرد طولانی است. شما تیم چشمگیری را اینجا گرد هم آورده‌اید و من می‌خواهم به برخی از دوستان بسیار خوب دولت اسرائیل و مردم یهود و دوستان شخصی خوش‌آمد بگویم. ابتدا، وزیر، یا بهتر بگویم نخست‌وزیر استرالیا، اسکات موریسون، قهرمانی فوق‌العاده و قهرمانی بزرگ برای مردم ما. بسیار خوشحالم که شما را می‌بینم، اسکات.

و به همین ترتیب، صدراعظم سابق اتریش، سباستین کورتس، یکی دیگر از قهرمانان بزرگ و یکی دیگر از دوستان عالی. وزیر دادگستری آرژانتین، ماریانو لیبرونا. او نه تنها شخصاً حضور دارد، بلکه نماینده یک دوست باورنکردنی اسرائیل، رئیس‌جمهور آرژانتین، میلی است، او برای خیر، تمام قوانین را زیر پا می‌گذارد.

در اینجا یک دوست ویژه دیگر نیز حضور دارد. او مشاور ارشد و رئیس کارگروه وزارت دادگستری برای مبارزه با یهودستیزی است. آقای لئو ترل، لئو، دیدن دوباره شما فوق‌العاده است. ما اشتیاق شما را می‌دانیم. ما می‌دانیم که شما هر کاری که در توان دارید برای پیشبرد دستور رئیس‌جمهور ترامپ برای مبارزه با یهودستیزی انجام می‌دهید، که برای آمریکا، برای دنیای آزاد ما، برای تمدن مشترک ما خطرناک است. ممنونم لئو.

ما در اینجا اعضای پارلمان، از جمله دو برادر، ادواردو و فلاویو بولسونارو را داریم. دیدن شما از برزیل بسیار خوشحال‌کننده است. اعضای پارلمان و مهمانان برجسته دیگری نیز اینجا هستند. من می‌خواهم به همه شما خوش‌آمد بگویم و امیدوارم همه شما را ملاقات کنم.

در اینجا همچنین خانواده مرحوم یارون لیشینسکی حضور دارند که همراه با نامزد زیبایش، این مردم شگفت‌انگیز، واقعاً زیبا، این زوج زیبا، در واشینگتن درست در کنار موزه هولوکاست، قربانی این نفرت یهودستیزانه شدند. و ما همیشه کسانی را که افتاده‌اند به یاد خواهیم داشت و متعهد هستیم که قهرمانان افتاده خود و همچنین تمام گروگان‌هایی را که گرفته شده‌اند، بازگردانیم. و مردم باور نمی‌کردند که ما بیست گروگان زنده را بازگردانیم. با کمک رئیس‌جمهور ترامپ، ما آنها را بیرون آوردیم. با سربازان شجاع ما که به غزه رفتند، خنجری در دل حماس فرو کردند و آنها فهمیدند که آخرین سنگرشان در حال رفتن است. و رئیس‌جمهور ترامپ از طرف دیگر خنجری دیپلماتیک فرو کرد. ما ۲۰ گروگان را گرفتیم، اما سپس مجبور شدیم بیست و هشت گروگان دیگر، بیست و هشت گروگان فوت شده را بگیریم و همه آنها را بیرون آوردیم و یکی باقی ماند، رانی گوویلی. رانی گوویلی، از یگان ویژه پلیس که نه تنها با دست شکسته جنگید، دو بار مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به جنگیدن ادامه داد و به تنهایی چهارده تروریست را کشت. و سپس درگذشت. و ما گفتیم او را بازمی‌گردانیم. او اولین کسی بود که وارد شد. او آخرین کسی است که بیرون می‌رود، قهرمان اسرائیل. رانی بازگشته است. دیگر هیچ گروگانی در غزه باقی نمانده است. دستاورد عظیمی برای نیروهای قهرمان ما، سربازان ما، فرماندهان ما، هیچ‌کس مانند آنها نیست.

بیش از ۲۰ سال پیش، من وزیر دارایی اسرائیل بودم. به دانشگاهی در هلند دعوت شدم. دانشگاه بسیار خوبی بود. عمدتاً بر تجارت تمرکز داشت و جایزه “مرد اقتصادی سال” را اهدا می‌کردند، به دلایلی من را انتخاب کردند، بنابراین رفتم. حدود هزار دانشجو هلندی بودند، کوتاه‌ترین آنها شش فوت شش اینچ بود. جوانان. جوانان. و من سخنرانی‌ام را ایراد کردم. درباره اصلاحات بازار آزاد که ما اینجا انجام دادیم صحبت کردم.

و سپس پرسش و پاسخ آغاز شد. و اولین نفر بلند شد. و او گفت: “نخست‌وزیر، ما با اقلیت مسلمان در هلند چه کار می‌توانیم بکنیم؟” من گفتم، من از پاسخ طفره رفتم. می‌خواستم درباره اصلاحات، اصلاحات اقتصادی صحبت کنم. نفر دوم بلند شد. “نخست‌وزیر، شما به سوال پاسخ ندادید. ما با اقلیت مسلمان در هلند چه کار می‌توانیم بکنیم؟” و من از پاسخ طفره رفتم. و این روند ادامه یافت. و پس از پایان این جلسه، من با این دو دانشجوی جوان هلندی، ۲۱، ۲۲ ساله، بیرون آمدم و از آنها پرسیدم چرا درباره این موضوع از من پرسیدند. آنها گفتند: “نخست‌وزیر، ما لیبرال‌ترین کشور روی کره زمین هستیم. ما از همه استقبال می‌کنیم. سیاه، سفید، زرد، قهوه‌ای، سبز، هر رنگی، هر دینی، همجنس‌گرایان، دگرجنس‌گرایان، تراجنسیتی‌ها، هر چیزی. اما در این اقلیت، یک جناح رادیکال وجود دارد و این متفاوت است.

چون ما می‌خواهیم آنها را بپذیریم، اما آنها ما را نمی‌پذیرند. آنها می‌خواهند قانون شریعت را به ما تحمیل کنند. آنها می‌خواهند هلند را آنطور که ما می‌شناسیم، از بین ببرند.”

این بیش از بیست سال پیش بود. این بچه‌های جوان. و آنچه آنها گفتند چیزی پیشگویانه بود. آنها می‌توانستند ببینند که تمدن مشترک، آزاد و دموکراتیک ما در معرض تهدید است. و از آن زمان، هر کشوری در اروپای غربی و آمریکا مورد تهاجم قرار گرفته است. این تهاجم نه توسط افرادی با رنگ پوست متفاوت، نژاد متفاوت، دین متفاوت است. نکته این نیست. این افرادی با ایدئولوژی متمرکز هستند و ایدئولوژی نابودی غرب است.

و برای این منظور، آنها با مترقی‌ترین پیشروان ضدغربی متحد شده‌اند و متحد شده‌اند، و ظاهراً باید در مورد همه چیز اختلاف نظر داشته باشند، اما ندارند، زیرا آنها می‌خواهند غرب را آنطور که ما می‌شناسیم، نابود کنند. و آنها در یک چیز توافق دارند. آن چیزی که آنها روی آن توافق دارند چیست؟ جنگ جهانی یهود. برای انجام یک جنگ جهانی، ابتدا علیه یهودیان و علیه دولت یهود. و برای مسلمانان رادیکال، آنها حق دارند، زیرا اگر دولت یهود نابود شود، غرب در خاورمیانه وجود نخواهد داشت. اگر دولت یهود وجود نداشته باشد، مانعی برای تهاجم بیشتر به اروپا وجود نخواهد داشت. و همچنین به نفرت درونی آنها از یهودیان که ریشه‌های مشترکی با یهودستیزی در طول قرن‌ها دارد، جذابیت می‌بخشد. ریشه‌های آن چیست؟ خب، این یک بیماری بسیار باستانی است و یهودستیزی به عنوان یک عقیده. نه نژادپرستی. نژادپرستی همیشه وجود داشته است. بیگانه‌هراسی و بیگانه‌هراسی خشونت‌آمیز در طول تاریخ وجود داشته است. یهودستیزی این نیست. یهودستیزی ۲۵۰۰ سال پیش، پانصد سال قبل از تولد مسیحیت، با حمله ایدئولوژیک علیه یهودیان که متفاوت است، آغاز شد. و اساساً تغییر شکل داده است، دلیل نفرت از یهودیان را تغییر داده است. اما من به شما می‌گویم چرا آنها در تبعید مورد نفرت بودند. چون آنها دو ویژگی داشتند که با هم ترکیب شده و آنها را بسیار، بسیار آسیب‌پذیر می‌کرد.

اولین چیز این بود که آنها برجسته بودند. یهودیان در هر جامعه‌ای پس از از دست دادن سرزمینمان برجسته بودند. ما در دورترین نقاط زمین پراکنده بودیم. و در این سرزمین‌های دور، ما برجسته بودیم. و وقتی برجسته هستید، شور و شوق انسانی را برمی‌انگیزید که بسیار شناخته شده است. به آن حسادت می‌گویند. اما وقتی حسادت را با آسیب‌پذیری ترکیب می‌کنید، وقتی ضعیف هستید و نمی‌توانید از خود دفاع کنید، و این زمانی اتفاق می‌افتد که تغییرات اجتماعی وجود دارد. ترکیب برجسته بودن و ضعیف بودن، سرم کشنده یهودستیزی است. و به همین دلیل است که یهودیان در طول اعصار، بارها و بارها مورد حمله قرار گرفتند. و این حملات همیشه با بدترین بدگویی‌ها همراه بود. آنها درباره ما چه نگفتند؟ شما با آنچه در قرون وسطی درباره ما گفتند آشنا هستید، که ما چاه‌ها را مسموم می‌کردیم، که ما آفت پخش می‌کردیم، که ما کودکان مسیحی را برای خونشان برای پختن نان فطیر در عید پسح سلاخی می‌کردیم. شما همه اینها را می‌دانید. این با بدگویی‌های مشابه، حتی در دوران کلاسیک هلنیستی، درست در اطراف اینجا، جوامع اطراف اینجا، همراه بود. و این به دوران مدرن منتقل شد، اساساً به همان اتهامات، که همیشه این بدگویی‌ها را در قتل، در کشتار جمعی، در اخراج‌ها به اوج می‌رساند، تا زمانی که به بزرگترین کشتار از همه، یعنی هولوکاست رسیدیم.

نازی‌ها این بدگویی را پخش کردند و سپس به کشتار ما پرداختند. و ما کار زیادی از دستمان برنمی‌آمد. این تغییر نکرده است. یهودستیزی برای چند دهه استراحت کرد. شما واقعاً نمی‌توانستید این کار را در جامعه مؤدبانه انجام دهید. اما دوباره سر بلند کرد. و البته، برجسته‌ترین آنها، پس از ۷ اکتبر، زمانی که بیماری دوباره گسترش یافت، ویروس در سراسر جهان پخش شد.

چرا مهم است؟ در اواخر قرن نوزدهم نویسنده بزرگی وجود داشت. نام او اسرائیل زانگویل بود. شما او را نمی‌شناسید، اما اگر در قرن نوزدهم در انگلستان زندگی می‌کردید، کتاب‌های او را می‌خواندید یا نمایشنامه او، “فرزندان گتو” را می‌دیدید. او نویسنده بزرگی بود. و او به حامی بزرگ تئودور هرتزل در بریتانیا تبدیل شد و او را به بریتانیا آورد. و زانگویل ضرب‌المثلی داشت. او گفت: “obsta principiis.” این به لاتین است. لاتین من خیلی خوب نیست. اما منظور او این بود که با چیزهای بد وقتی کوچک هستند مخالفت کنید. با چیزهای بد وقتی کوچک هستند مخالفت کنید. اجازه ندهید چیزهای بد. اجازه ندهید چیزهای شرورانه رشد کنند و رشد کنند و رشد کنند، زیرا مبارزه با آنها غیرممکن یا بسیار پرهزینه خواهد بود.

این همان چیزی است که امروز با آن روبرو هستیم. یهودستیزی شر محض است. هر کسی که عقل سلیم داشته باشد این را می‌فهمد. اما آنچه فهمیده نمی‌شود، آنچه نود سال پیش فهمیده نشد، این است که وقتی این شر در قلب آلمان یا قبل از آن، همانطور که تئودور هرتزل در اوایل قرن بیستم در فرانسه، ظاهراً پیشرفته‌ترین جامعه، آن را دید، خود را نشان داد، او نه تنها خطر را برای مردم یهود دید، او آن را خطری برای تمدن غرب دید.

همانطور که پدرم دید. او مورخ بزرگی بود، اما مرد جوانی بود. او ۲۳ ساله بود که هیتلر در سال ۱۹۳۳ به قدرت رسید. و او گفت که نژادپرستی هیتلر نه تنها باعث هولوکاست، کلمه‌ای که او استفاده کرد، هولوکاست مردم یهود خواهد شد. بلکه جهان را نابود خواهد کرد. این نفرت، این شر است که بدون مخالفت گسترش خواهد یافت و ما باید آن را مهار کنیم. مردم جهان، مردم دنیای آزاد باید بفهمند که اگر این در اینجا متوقف نشود، تاریکی در همه جا گسترش خواهد یافت.

این همان چیزی است که امروز با آن روبرو هستیم. این همان چیزی است که عامی چکلی همین الان گفت. این فقط یک مشکل یهودی نیست. البته هست. اما مشکل بشریت است. مشکل جهان است. و ما باید با آن مبارزه کنیم. من به همه شما که امروز اینجا آمده‌اید درود می‌فرستم، زیرا هدف ما مبارزه، مبارزه، مبارزه است و هدف ما پیروزی، پیروزی، پیروزی است. ما برای همین اینجا هستیم. و ما باید این کار را انجام دهیم، زیرا اگر تهاجم اسلام مبارز، اسلام رادیکال ادامه یابد، جوامع آزاد ما در معرض خطر هستند؛ دنیای ما در معرض خطر است. اگر رژیم‌هایی که از آن حمایت می‌کنند و آن را ترویج می‌کنند به سلاح‌های هسته‌ای و ابزار تحویل دست یابند، هر یک از شهرهای شما در معرض تهدید خواهد بود. هر یک از جوامع شما در معرض تهدید خواهد بود. و آنچه اسرائیل امروز انجام می‌دهد صرفاً دفاع از خود نیست. این دفاع از شماست. این دفاع از همه شماست.

و من به شما می‌گویم تفاوت چیست. تفاوت این است که در قرن‌های تبعید ما نمی‌توانستیم کاری در برابر این بدگویی‌ها انجام دهیم جز فرار، زیرا نمی‌توانستیم بجنگیم. ما دولتی نداشتیم، ارتشی نداشتیم. هیچ سلاحی نداشتیم. ما در جوامعی زندگی می‌کردیم که توانایی ما را برای حتی دفاع از خود یا حمل سلاح غیرقانونی می‌دانستند. بنابراین ما به سوی کشتار هدایت شدیم.

اما این تغییری است که ما در تاریخ یهود ایجاد کرده‌ایم. ما اکنون یک دولت داریم. ما ارتشی داریم که هیچ ارتشی با آن قابل مقایسه نیست. ما سرباز داریم. ما مردان و زنان جوانی داریم که مایل به جنگیدن هستند، مایل به مردن برای دفاع از مردممان و دفاع از آینده‌مان هستند. قهرمانانی بی‌نظیر. و این تغییر همه تفاوت‌ها را ایجاد می‌کند. زیرا آنها می‌توانند ما را بدنام کنند اما نمی‌توانند ما را نابود کنند.

ما در حال مسدود کردن محور رادیکال شیعه ایران هستیم. یک محور دیگر نیز وجود دارد، اخوان‌المسلمین، محور رادیکال سنی. ما از خود دفاع خواهیم کرد، اما آیا غرب از خود دفاع خواهد کرد؟ این همان چیزی است که ما برای بحث درباره آن اینجا هستیم. این همان چیزی است که ما برای ترویج آن اینجا هستیم. و ما می‌دانیم که این سم اکنون به رسانه‌های جریان اصلی نفوذ کرده است. تمام نهادهای جهانی، تمام دولت‌هایی که اغلب با پایگاه‌های اسلامی روبرو هستند، و رهبران آنها، برخلاف رهبرانی که قبلاً ذکر کردم، موضعی اتخاذ نمی‌کنند، آنها می‌ترسند، عقب‌نشینی می‌کنند. و البته، این بیشتر در رسانه‌های اجتماعی رایج است. این میدان نبرد جدید است. و اینجاست که ما باید با سلاح‌های خودمان مقابله کنیم. ما در بازی دیر کرده‌ایم، اما این نبرد را نیز پیروز خواهیم شد همانطور که در میدان نبرد پیروز شدیم، زیرا در حال توسعه ابزارهایی برای مبارزه با این هستیم. نه با سواره نظام در برابر اف-۳۵، با اف-۴۰ در برابر اف-۳۵. این مرحله بعدی است.

من از همه شما می‌خواهم که صرفاً از مشکلاتمان ابراز تأسف نکنید. من از شما می‌خواهم که ابتدا درک کنید که ما در نبردی مشترک هستیم و گردآوری شجاعت، خلاقیت، تمایل به مبارزه ما به همان اندازه مهم است. این مهم‌ترین چیز است. در نبرد، مهم‌ترین چیز سرسختی، تمایل به مبارزه است. چیزهای مهم دیگری نیز وجود دارد، اما این اولویت دارد. اگر این را نداشته باشید، هیچ چیز ندارید.

بنابراین، من ابتدا می‌خواهم به یهودیان جوان در همه جا خطاب کنم. به یهودیان در همه جا، اما به ویژه به یهودیان جوان که با ارعاب در دانشگاه‌ها و مراکز شهری روبرو هستند. به آنها می‌گویم نترسید، نترسید، سرتان را پایین نیندازید. فریاد بزنید، بایستید، بجنگید، زیرا اینگونه است که ما پایداری می‌کنیم. ما می‌جنگیم و می‌جنگیم و می‌جنگیم. و به رهبران در این سالن و به جهان می‌گویم: تاریخ کسانی را که صرفاً نفرت را با زبان مؤدبانه محکوم کردند، به یاد نخواهد آورد. تاریخ کسانی را به یاد خواهد آورد که عمل کردند، کسانی که حقیقت را زمانی که راحت‌تر بود چشم پوشی کنند، دفاع کردند. کسانی که در کنار مردم یهود ایستادند در حالی که دیگران تردید داشتند. زیرا وقتی در کنار ما می‌ایستید، در کنار خودتان می‌ایستید. شما باید بیرون بیایید و باید بسیار واضح صحبت کنید و باید اعلام کنید: دیگر یهودستیزی وجود ندارد، نه اینجا، نه اکنون، نه در هیچ کجا، نه در راست، نه در چپ. و بیایید با دروغ‌ها با حقیقت بجنگیم، زیرا دروغ‌ها اساس یهودستیزی هستند. حقیقت پادزهر است. باشد که نور حقیقت از اورشلیم بتابد و باشد که سال آینده در کنفرانس سوم در جهانی بهتر، روشن‌تر و حقیقت‌گویانه تر دوباره ملاقات کنیم. به یاد داشته باشید، اگر بجنگیم، پیروز می‌شویم و پیروز خواهیم شد.